همزیستی

یه سوالی هست که چند وقته منو درگیر خودش کرده چرا ما بعضی وقتا بخودمون حق می دیم که از چراغ قرمز رد بشیم ولی اگه کس دیگه ای این کارو انجام بده حسابی شاکی میشیم؟ یا مثلا بواسطه پول یا ثروتی که داریم باید باقی مردم به ما احترام بزارن،

یا اگه برای تفریح به دل طبیعت میریم انقدر اطرافمون رو با آشغال و زباله پر می کنیم که با ظرف زباله هیچ تفاوتی نداره و دفعه بعدی که به طبیعت برمیگردیم به مسبب این فاجعه لعنت میفرستیم.

آیا این از ضعف فرهنگی ماست یا از غرور و خودخواهی ما سرچشمه میگیره ؟

عده ای از ما مانند این قارچ هستیم از منبع تغذیه می کنیم ، حیاتمان به آن وابسته است ولی ندانسته تیشه به ریشه آن میزنیم.

حتی این قارچ هم بعد از مرگ سودی برای درخت دارد ولی ما چی

تا حالا به این فکر کردید؟